Πριν από χρόνια (1986-87) η ΕΡΤ-1, μετέδιδε ένα τηλεπαιχνίδι με κεντρική ιδέα, τίποτα πιο ευφάνταστο από αυτό που υποδήλωνε ο τίτλος του. Την επιστημονική επιμέλεια είχε ο Γιώργος Μπαμπινιώτης, απλός καθηγητής γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών τότε.

Η εκπομπή προωθούσε με έξυπνο αλλά διασκεδαστικό τρόπο την ελληνική γλώσσα και ήταν τόσο δημοφιλής που μετέτρεψε τον τίτλο σε μια πάρα πολύ συχνή έκφραση.

Από τότε μέχρι σήμερα, οι συνήθειές μας έχουν αλλάξει, οι επιλογές μας μεταβάλλονται με εντυπωσιακή συχνότητα και η ποιότητα του λόγου μας συνεχώς πέφτει.

Η σύγκρουση ανάμεσα στην ελληνική γλώσσα και την κυπριακή διάλεκτο, αρκετά συχνά παρουσιάζεται ως δικαιολογία για το φτωχό μας λεξιλόγιο και την πολύ περιορισμένη ευφράδεια λόγου. Η σύγχρονη ιστορία μας, ήρθε να καλύψει αυτά τα γλωσσολογικά κενά με τη χρήση της Αγγλικής γλώσσας, καθώς για πολλά χρόνια οι τριτοβάθμιες ακαδημαϊκές μας επιλογές στην Κύπρο, ήταν αδικαιολόγητα έως ντροπιαστικά, περιορισμένες.

Σήμερα, οι επιλογές είναι πολύ περισσότερες, οι “πηγές” από τις οποίες μπορούμε να αντλήσουμε πληροφορίες, να εκπαιδευτούμε και να μορφωθούμε είναι σαφώς πιο πολλές σε αριθμό αλλά και με μεγαλύτερη ευρύτητα. Το διαδίκτυο μας δίνει πρόσβαση σε σημαντικές βιβλιοθήκες, κείμενα, βιβλία, ταινίες αλλά και πληροφορίες, προκειμένου να εμπλουτίσουμε τις γνώσεις μας αλλά και να διευρύνουμε τους γνωσιολογικούς μας ορίζοντες.

Ως επιχειρηματίας που εδρεύει και δραστηριοποιείται επαγγελματικά σε μια κοσμοπολίτικη πόλη, στην οποία έχει αναπτυχθεί ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον, αναγκάζομαι να επικοινωνήσω με ανθρώπους αλλόγλωσσους. Αυτή η συναναστροφή, εμπλουτίζει την ευφράδειά μου σε “ξένες” γλώσσες και μου προσφέρει αρκετά πλεονεκτήματα αλλά δεν θα μπορούσε να αποτελέσει δικαιολογία για τον παραγκωνισμό της ελληνικής.

Η εθνική μας ταυτότητα εξαρτάται, επηρεάζεται και καθορίζεται από τη γλώσσα μας και η Κύπρος για να μπορέσει να ανταποκριθεί στις σύγχρονες προκλήσεις καθιστώντας την ταυτότητά της βιώσιμη στο πολυπολιτισμικό περιβάλλον που καλείται να αναπτυχθεί, οφείλει να καλλιεργήσει και να προστατεύσει τη γλώσσα και τον πολιτισμό της!

Η καλλιέργεια της γλώσσας και του πολιτισμού, καθιστούν την παιδεία ως παράγοντα κοινωνικής συνοχής, σημαντικού προαπαιτούμενου ώστε μια χώρα να μην εκπέσει κοινωνικά, ηθικά και απολέσει την ταυτότητα και το μέλλον της.

Η ολέθρια υπεροψία των διανοούμενων απομάκρυνε τους ανθρώπους από τις υποχρεώσεις τους έναντι της καλλιέργειας και της παιδείας. Στη μικρή σε μέγεθος Κύπρο, καλούμαστε να ανταποκριθούμε στις προκλήσεις δημιουργώντας πολιτισμό και προσφέροντας παιδεία στο μέλλον μας.

Comments are closed.